Tenglar

2. febrúar 2008

Betra andrúmsloft

Hjá Kormáki og Skildi í gærkvöld var bara gott andrúmsloft. Þeir ákváðu að eitt kvöld hafi verið nóg til að koma sjónarmiðum sínum á framfæri í bili og á staðnum voru nokkur skilti sem á stóð "Reykingar Bannaðar". Ég sendi Kormáki eftirfarandi sms:


Allt reyklaust og fínt. Thakkir frá ánægdum vidskiptavini.



Svo kom reyndar Kormákur sjálfur seinna á staðinn og ég tók í höndina á honum og þakkaði fyrir. Ég held að það sé betra fyrir okkur reyklausa fólkið að nota jákvæð meðul til að sýna veitingamönnum að við viljum hafa hreint loft í kringum okkur. Það væri óskandi að allir reyklausir myndu sýna vertunum ánægju sína í verki, -við erum jú talsvert fleiri á landsvísu.

1. febrúar 2008

Kormákur og Skjöldur

Þegar reykingabannið gekk í garð síðasta sumar þá kvörtuðu veitingamennirnir Kormákur og Skjöldur mikið yfir því að þetta myndi þýða mikið tekjutap fyrir þá. Ég hef síðan þá reynt að styðja þá félaga með því að versla hjá Ölstofu Kormáks og Skjaldar, og mér sýnist fleiri hafa tekið það upp því það er oftast nóg að gera á Ölstofunni og oftast biðraðir þar fyrir utan um helgar.



En í gærkvöldi fannst mér ekki gaman þar því að staðurinn var orðinn reykmettaður eins og hann var fyrir bannið. Mér datt í hug að hringja því einfaldlega í vertinn og spyrja kurteislega hvort að ekki væri hægt að banna reykingar á staðnum fyrst að þær angri góða kúnna eins og mig.



Kormákur er ósköp ljúfur að ræða við í eigin persónu, hann var að koma af fundi þar sem hann var einmitt að ræða reykingamálin og segir að þetta leyfi fólks til að reykja sé sennilega bara tímabundið. Vertarnir eru ekki alveg á móti okkur greyjunum sem reykjum ekki og láta reykingar fara í taugarnar á okkur, heldur séu þeir að halda uppi mótmælum til að berjast fyrir réttindum þeirra sem þyrftu annars að norpa úti í kuldanum.



Ég ætla að kíkja á Ölstofuna í kvöld og athuga andrúmsloftið.

1. febrúar 2008

Símtal við heilbrigðiseftirlitið

Ég var rétt í þessu að hringja í heilbrigðiseftirlitið til að reyna að fá úr því skorið hver réttur okkar sem reykjum ekki sé. Þar var mér tjáð að reykingar á skemmtistöðum séu hreint og klárt lögbrot. Á Ölstofunni í gær var mér sagt að þeir væru að leyfa reykingar vegna þess hve óskýrt væri í raun hver væri að brjóta lögin, sá sem reykir eða vertinn. Heilbrigðiseftirlitið sagði að í raun væru það báðir sem væru að brjóta lög, en ábyrgðin er alltaf veitingamannsins.
Að lokum var mér bent á að best sé að skrá hjá sér hvar verið sé að brjóta lögin með því að leyfa reykingar og tilkynna það til Heilbrigðiseftirlits Reykjavíkur í síma 411-8500.
Ef að fólk lendir í því að verið er að brjóta á rétti þess með því að reykja í kringum það á skemmtistöðum, þá er hægt að bregðast svona við:

  1. Biðja þann sem reykir að hætta.
  2. Ef reykingamaðurinn hættir ekki, tala við starfsfólk á staðnum, og biðja það um að fá viðkomandi til að hætta.
  3. Ef starfsfólkið vill ekki gæta réttar viðskiptavina, þá verður einfaldlega að skrá hvar verið er að brjóta lögin og tilkynna heilbrigðiseftirlitinu, eða jafnvel lögreglunni.
Það er spurning hvort ég láti reyna á þetta í kvöld.

1. febrúar 2008

Brotið á mannréttindum

Í gær fór ég eins og oft áður stuttan göngutúr um miðbæinn og kíkti á kaffihús. Allsstaðar var fólk að reykja. Eftir nýjustu útspil félags kráareiganda virðist allt vera farið í sama farið aftur. Ég hringdi í lögregluna í gær og spurði hvort ég gæti leitað réttar míns, og þar sögðust menn bara vera með "skemmtistaðaeftirlit í samstarfi við heilbrigðiseftirlitið" og að þeir væru að skoða þessi mál. Svo væri enginn að neyða mig til að vera inni á þessum stöðum.

Þessi rök, sem bæði umræddur lögreglumaður og margir reykingamenn beittu þegar reykingar voru löglega leyfðar á skemmtistöðum, að enginn neyði þá sem reykja ekki að vera á stöðum sem leyfa reykingar falla um sjálf sig þegar málið er kannað nánar. Síðastliðið vor gerði ég mjög óvísindalega könnun á stöðunni, og fann einungis eitt kaffihús sem bannaði reykingar, Mokka á Skólavörðustíg. Það var ekki einn einasti staður sem var opinn seint á kvöldin sem bannaði reykingar. Það er svo miklum vandkvæðum bundið hafa reyklausan skemmtistað að enginn treysti sér til þess. Og það að allsstaðar sé farið að reykja aftur sýnir okkur að jú, það er verið að neyða okkur sem reykjum ekki til að sitja undir reyknum.

Ég er sjálfur það frjálslyndur í skoðunum að mér finnst leiðinlegt að vera að skella fram endalausum boðum og bönnum, en í þessu máli gildir gamla frjálshyggjusetningin:

Frelsi þitt endar þar sem mitt byrjar -og öfugt.

Fólk má gera allskonar hluti við sjálft sig ef það skaðar ekki aðra. Ég sjálfur borða of mikið af ruslfæði, sturta í mig kaffi og drekk áfengi. En það að ég geri þessa hluti skerðir ekki lífsgæði annars fólks. Reykingar hinsvegar skerða lífsgæði þeirra sem eru nálægt reykingamanninum talsvert.

Reykingar nálægt mér erta öndunarfæri mín og augu, setja lykt í fötin mín og samkvæmt könnunum eykur líkur mínar á að fá krabbamein. Þessvegna verður reykingafólk að sætta sig við að reykja ekki þar sem reykurinn getur haft áhrif á aðra.

Réttur fólks til að vera í reyklausu umhverfi vegur þyngra heldur en rétturinn til að fá að reykja hvar og hvenær sem er.

28. maí 2007

Ég hlakka svo til

Ég veit ekki með aðra, en ég er farinn að hlakka alveg rosalega til þess að reykingar verði bannaðar á veitingastöðum. Ég fer nokkrm sinnum í viku á kaffihús og ef ég næ að þola reykinn geng ég út allur angandi af tóbaki.
Kunningjar mínir sem reykja hafa talað um þetta sem fasisma og valdníðslu og að skemmtistaðir eigi eftir að tapa fullt af peningum á þessu. Ég er það mikill frjálshyggjumaður að ég skil þau rök alveg en málið er að mér fokking sama. Þetta er búið að vera að angra mig í þau ca. 12-15 ár sem ég hef farið á veitingastaði og núna er bara komið að okkur sem reykjum ekki.
Reykingamenn, verið úti.

13. apríl 2007

Sirkus

Jahérna. Sirkus er orðin rugluð, og rétt í þessu missti ég þessvegna af Ásgeiri Kolbeins að taka viðtal við Geir Ólafs.
Ætli afruglararnir fari ekki að renna út núna.

8. mars 2007

Til Akureyris

Ég er á Akureyri í vinnuferð. Síðan hvenær er komin Húsasmiðja og fokking byggð lengst, lengst, lengst, lengst fyrir utan bæinn!
Þegar ég bjó hérna þá var Glerárþorp okkar Grafarvogsholtsúthverfapleis. Ég ætti kannski að sætta mig við að vera Reykjavíkurborgarbarn þar sem ég hef átt lögheimili fyrir sunnan í 25 ár. Fjandinn hafi það.