Brögð í tafli
Við erum stödd á efri hæð trendy skemmtistaðar í miðborg Reykjavíkur. Við plakat merkt "Tom Selleck Competition" má sjá fríðan flokk manna sem allir eru með myndarleg yfirvaraskegg. Eitt miðlungsyfirskeggið tilheyrir JÓSA, 28 ára gömlum kvikmyndagerðarmanni sem er óvenju látlaust klæddur miðað við hin tískutröllin sem skarta glæsilegum skeggvexti. Frá stigaopi sem liggur niður á næstu hæð má heyra mikil fagnaðarlæti.
(V.O.)
Úff, ég trúi því varla að ég hafi látið verða af þessu. Þessi keppni er kannski ekki alveg málið fyrir mig. Þó að yfirvaraskeggið sé orðið myndarlegt þá er ég ekki einu sinni með stærsta skeggið hérna! Og mér finnst eins og allir hinir þekkist og hafi haft samráð um að klæða sig eftir nýjustu straumum og stefnum frá Spútnik. Ég er óttalega utanveltu hérna.
Annar keppandi, Jói Gunni, ungur drengur með myndarlegt yfirvaraskegg og barta, klæddur í netabol og með myndarleg sólgleraugu, stendur upp og gengur niður tröppurnar. Af neðri hæðinni má heyra gríðarleg fagnaðarlæti. Jósi fer að svitna og lítur út fyrir að vera mjög stressaður. Hann lokar augunum.
Við heyrum þungan andardrátt Jósa ásamt hjartslætti. Eftir nokkra stund af því heyrist rödd.
Jæja Jóhannes, nú er komið að þér...
Jósi stendur á stigapallinum og horfir niður. Hann gengur niður eins og í leiðslu og horfir yfir troðfulla neðri hæðina. Stór hópur ljósmyndara myndar hann í gríð og erg. Stjarfur af hræðslu gengur Jósi niður og þiggur bjórglas sem bíður eftir honum á barnum
(V.O.)
Það eru allir að horfa á mig. Það eru allir að horfa á mig. Það eru allir að horfa á mig! Afhverju í andskotanum datt mér í hug að taka þátt í þessu?
Eftir að hafa staðið þarna vandræðalega og horft yfir áhorfendaskarann í smástund gengur Jósi upp stigann aftur.
Úti. Garður á bak við skemmtistaðinn Sirkus. Síðar sama kvöld.
Jósi og hinir keppendurnir í yfirvaraskeggkeppninni standa í einu horninu og eru í hópmyndatöku. Hinum megin í garðinum situr dómnefndin, þau Sverrir Stormsker, Rósa Ingólfsdóttir og Skjöldur Sigurjónsson og ráða ráðum sínum. Eftir að ljósmyndarinn er búinn að mynda strákana fer Jósi út úr hópnum og virðir fyrir sér dómnefndina.
(V.O.)
Úff, þau munu örugglega ekki setja mig í neitt verðlaunasæti, ég fraus alveg þegar ég var að sýna mig í keppninni. Hinir keppendurnir voru miklu líflegri. Einn fór meira að segja úr buxunum! Ég þyrfti að gera eitthvað í þessu.
Jósi fær sér gúlsopa af bjór, snýr upp á endana á yfirvaraskegginu og gengur til dómnefndarinnar.
(talar ósköp vandræðalega)
Sæl, þið munið eftir mér frá því áðan er það ekki, he-he, hérna, mér fannst ég ekki alveg ná að sýna af mér minn besta þokka í keppninni svo ég ákvað að reyna að klóra í bakkann með því að tala við ykkur og hérna...
Jósi nær í þúsundkrónaseðil úr vasa sínum.
(frh.)
...svo mér datt í hug að biðja ykkur um að hugsa vel til mín, og Sverrir, þú gæti ef til vill talað mínu máli hérna í dómnefndinni?
Jósi setur þúsundkrónaseðilinn í jakkavasa Sverris Stormsker sem hreyfir engum mótmælum við. Dómnefndin öll hlær að þessu. Jósi kveður þau og gengur skælbrosandi í burtu.
Keppendurnir eru allir saman komnir. Andrúmsloftið er rafmagnað, allir sitja í spenntir og bíða. Af neðri hæðinni má heyra í kynni.
...og dómnefndin hefur lokið starfi sínu. Og í þriðja sæti er: Jóhannes Tryggvason!
Jósi stendur skælbrosandi upp og fer niður og veifar fjöldanum. Hann tekur við verðlaunaskjali sem hann sýnir sigri hrósandi. Á bak við hann fær annar keppandi verðlaun fyrir annað sæti.
(V.O.)
Sko! Ég náði verðlaunasæti í fegurðarsamkeppni! Að vísu með því að múta dómnefndinni, en verðlaunasæti engu að síður!
Niður stigann kemur sigurvegari keppninnar. Áhorfendur tryllast af fögnuði.
Bastard! Djöfull ertu flottur drengur! Til hamingju!!!
Þráinn Árni B. skrifaði kl. 17:07, 19 maí, 2006