Hass
Inni. Veisla. Miðsumarskvöld
JÓSI og VINUR sitja og spjalla saman þegar einhver fer að láta maríújanajónu ganga. VINURINN fær sér smók og réttir JÓSA.
Nei takk. Ég reyki ekki hass eða gras af tveimur ástæðum. Annarsvegar hef ég aldrei reykt tóbak svo að ég fer bara að hósta og tárast ef ég tek reyk ofan í lungun, og svo líka finn ég aldrei neitt af þessu. Þetta hlýtur bara að vera oregano; Þið sem haldið að þið finnið eitthvað eruð bara öll að taka þátt í einni risastórri múgsefjun.
Nei! Þetta er í rauninni alveg frábært! Sjáðu.
VINURINN sýgur jónuna af áfergju og tekur u.þ.b. 10 smóka áður en hann réttir hana áfram.
Inni. Veisla. Fimmtán mínútum síðarVINURINN er orðinn snjóhvítur í framan og liggur í stólnum sínum með lokuð augu. JÓSI horfir á með áhyggjufullum svip.
Hérna, viltu ekki fá þér svona melónubita sem gestgjafi okkar bar fram. Ég er viss um að það hækkar blóðsykurinn hjá þér svo þú hressist eitthvað.
(opnar augun og starir blóðstorknum augum reiðilega á JÓSA) Haltu kjafti eða ég drep þig! Ég, ég...
(smá bið)
...afsakið.
VINURINN stendur upp í flýti og fer á klósettið og lokar á eftir sér. Fólk sem stendur við hurðina leggur við hlustir, hlær og gerir æluhreyfingar. JÓSI borðar sjálfur melónubitann.
Fade out