Séð og heyrt
fade in.
Inni. Veislusalur. Kvöld.
JÓSI, ungur kvikmyndagerðarmaður með rytjulegt skegg og vangreiddan hárlubba er þrátt fyrir útlitið staddur á árshátíð sjónvarpsstöðvar nokkurrar. Við hliðina á honum stendur VILLI, öllu glæsilegri dagskrárgerðarmaður. Upp að þeim kemur LJÓSMYNDARI í fullum herklæðum.
Ljósmyndari:
(mundar myndavélina)
Má ég taka af ykkur mynd, strákar?
Jósi og Villi:
Já, já.
Ljósmyndarinn smellir af mynd.
Ljósmyndari:
(við Villa)
Þú heitir Villi er það ekki,
Villi jánkar því.
Ljósmyndari:
(við Jósa)
...en hvað heitir þú og hvað gerirðu?
Jósi:
Ég heiti Jósi og er klippari.
Inni. Mötuneyti sjónvarpsstöðvar. Dagur, viku eftir árshátíðina
Jósi situr og étur samloku þegar Villi kemur blaðskellandi inn.
Villi:
Hey, ljósmyndarinn á árshátíðinni var frá séð og heyrt og það er mynd af okkur þar! Sjáðu.
Villi réttir Jósa eintak af Séð og Heyrt og Jósi opnar það flettir upp á myndinni af þeim. Textinn undir myndinni af Jósa er: "Jósi sér til þess að stjörnurnar tolli í hártískunni". Jósi gapir yfir þessari rangfærslu.
Jósi:
En ég klippi kvikmyndir en ekki hár! Hvernig datt þeim þetta í hug þegar ég er sjálfur ekki búinn að fara í klippingu svo mánuðum skiptir?
Inn labbar Egill, vinnufélagi Jósa og Villa og grínari mikill. Hann glottir þegar hann sér Jósa.
Egill:
Hey þarna er hárgreiðsluhomminn!
Jósi:
En ég er hvorki hárgreiðslumaður né hommi!
Jósi andvarpar sáran og hylur andlitið með höndum sér á meðan allir í kring um hann hlæja.
fade out.