Sjaldan er ein báran stök.
Inni. Íverustaður Jósa. Kvöld, 13. júlí 2003.
JÓSI, tölvunörd á þrítugsaldri er að bisa við að færa tölvuna sína. Hann setur skjáinn á borð, tölvuna á gólfið og tengir síðan hinar ýmsustu snúrur. Að því loknu teygir Jósi úr sér og kveikir síðan á tölvunni. Viftan á tölvunni fer að snúast, ljós kvikna á henni og hörðu diskarnir snúast. Skjárinn er hinsvegar kolsvartur og sýnir ekkert.
Ööööö... Afhverju geriru þetta...
Inni. Heimili Jósa. Síðar sama kvöld.
Jósi er lagstur í rúmið og er að reyna að sofna.
(kjökrandi)
Tölvan mín. Tölvan mín er dáin!
Úti. Fyrir utan íverustað Jósa. Morguninn eftir.
Jósi sest upp í stórvaxinn og díselknúinn bíl foreldra sinna og snýr lyklinum. Ekkert gerist. Jósi leggst fram á stýrið og andvarpar.
Úti. Fyrir utan íverustað Jósa. 15 mínútum seinna.
Leigubíll er kominn til að gefa Jósa straum. Bílstjórinn er með ferðahleðslutæki sem tengt er í rafgeyminn í stórum bílnum sem Jósi er á.
Prófaðu núna!
Jósi reynir að starta bílnum. Smáhóst heyrist úr vélinni og á ferðahleðslutækinu lækkar mælirinn úr fullri hleðslu í tóma nær undireins.
Jæja. Ekki gekk þetta vel. Ég get víst ekki gefið þér start úr vélinni á mínum bíl, hann er of viðkvæmur fyrir svoleiðis en ég skal hringja á annan bíl fyrir þig.
Úti. Fyrir utan íverustað Jósa. 30 mínútum síðar.
Jósi situr við stýrið starir út í loftið fjarrænu augnaráði. Annar leigubílstjóri er kominn í stað hins og hleypur brjálæðislega í kringum bílana tvo.
(orðinn mjög pirraður)
Djöfull eru þetta lélegir startkaplar hjá þér! Og rosalega þarf þessi helvítis bíll þinn mikinn straum! Við erum búnir að vera allt of lengi að þessu! Prófum núna einu sinni enn.
Leigubílstjóri 2 sest inn í sinn bíl, ræsir vélina og stígur bensínið í botn. Jósi prófar að snúa lyklinum. Díselbíllinn sýgur allt rafmagn í gegnum kaplana og leigubíllinn drepur á sér.
Arrghh! Pantaðu bara sendiferðabíl! Þeir eru með kröftugra rafkerfi, bölvaðir!
Úti. Fyrir utan íverustað Jósa. 30 mínútum síðar.
Sendiferðabíll er kominn og startkaplar komnir á milli hans og bíls Jósa. Jósi situr í sínum bíl. Nasavængir hans titra.
Prófaðu núna vinurinn.
Jósi prófar að snúa lyklinum. Bíllinn fer í gang. Smá brosviprur má sjá á Jósa.
Inni. Vinnustaður Jósa. Hálftíma síðar
Jósi er loks mættur til vinnu og sest við tölvuna. Hann hreyfir músina, ýtir á takka á lyklaborðinu og bíður aðeins.
Jæja, er þessi biluð líka. Það er ekki einleikið hvað tæki og tölvur hafa gert mér lífið leitt undanfarinn hálfan sólarhring. Ég held ég skrifi um þetta á vefsíðuna í dag, ef ég get. Eins og þetta hefur gengið gæti ég best trúað að eitthvað bili þegar ég verð í miðju kaf